Ένα ενδιαφέρον δεκάλεπτο ρεπορτάζ για την έλλειψη νερού σε ολόκληρη την Κύπρο (στα αγγλικά).
Κίνδυνοι υπερχλωρίωσης 17/7/2008
“Το νερό κρίθηκε ακατάλληλο να αποδοθεί απευθείας στα νοικοκυρικά μέσω του συστήματος του Συμβουλίου Υδατοπρομήθειας Λεμεσού και σύμφωνα με το Τμήμα Αναπτύξεως Υδάτων αυτό οφείλεται στην πολυήμερη παραμονή του στις δεξαμενές του τάνκερ και την καθημερινή υπερχλωρίωση του.” ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ
Η απολύμανση του νερού γίνεται με χλωρίνη, μια δραστική ουσία που εξουδετερώνει οργανικές ουσίες οι οποίες μπορεί να προκαλέσουν προβλήματα στην υγεία. Όμως η χλωρίνη δεν παύει να είναι μια ουσία η οποία είναι επικίνδυνη σε μεγάλες συγκεντρώσεις, είτε στην κανονική της μορφή, είτε μέσω των υποπροϊόντων της.
Η χλωρίνη προστίθεται στο νερό σε αέρια μορφή. Υπό κανονικές συνθήκες, η διαλυμένη στο νερό χλωρίνη σε συγκεντρώσεις 0.03 − 0.06 mg/L μπορεί να εξουδετερώσει τα βακτήρια σε διάστημα 20 λεπτών. Η συγκέντρωση της διαλυμένης χλωρίνης πρέπει να ρυθμίζεται μέσα σε κάποια όρια. Συγκεκριμένα, για να μην έχει γεύση και οσμή πρέπει να είναι στα 0.6 − 1 mg/L. Το ανώτατο όριο είναι 4 mg/L για λόγους ασφάλειας. Σε όλο το πόσιμο νερό πρέπει να υπάρχει μια ανιχνεύσιμη ποσότητα διαλυμένης χλωρίνης 0.2 mg/L, ώστε να επιτυγχάνεται η απολύμανση.
Στη διάρκεια της αντίδρασης της χλωρίνης με οργανικές ουσίες, ανάμεσα σε άλλα παράγει τις λεγόμενες “Τριχαλομεθάνες“, χημικές ενώσεις (όπως το χλωροφόρμιο CHCl3) οι οποίες είναι ύποπτες για καρκινογενέσεις, καθώς και για άλλα προβλήματα στο συκώτι, νεφρά και νευρικό σύστημα. Σύμφωνα με το Environmental Protection Agency των ΗΠΑ, αυτές οι ενώσεις πρέπει να είναι μεταξύ 0.08-0.1 mg/L. Η συγκέντρωση των τριχαλομεθάνων είναι ανάλογη της ποσότητας χλωρίνης στο δίκτυο αλλά και της ποσότητας των οργανικών ενώσεων πριν την εξουδετέρωση. Έτσι όσο περισσότερο χρόνο μένει μεγάλη ποσότητα χλωρίνης στο νερό, τόσο μεγαλύτερες ποσότητες τριχαλομεθάνων δημιουργούνται. Οι καταναλωτές μπορεί να επηρεαστούν μετά από παρατεταμένη (μακροχρόνια) κατανάλωση αυτών των ουσιών.
Με βάση το άρθρο, το νερό που μεταφερόταν από την Ελλάδα υπερχλωριωνόταν. Η μεγάλος χρόνος παραμονής του νερού στο τάνγκερ, σε συνδυασμό με την υπερχλωρίωση οδηγούν στο ότι είναι πιθανό να έχουν παραχθεί επικίνδυνα υποπροϊόντα, τα οποία θέτουν σε κίνδυνο την υγεία των καταναλωτών. Θα ήταν τελικά προτιμότερο να φέρναμε το νερό χωρίς να υποστεί καθαρισμό, και αυτός να γινόταν στην Κύπρο από το Τμήμα Υδάτων; Οποιαδήποτε νέα χλωρίωση του νερού τώρα θα προκαλεί αύξηση των επικίνδυνων αυτών ουσιών. Εναλλακτικά θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν άλλες μορφές απολύμανσης οι οποίες κοστίζουν περισσότερο από τη χλωρίνη, αλλά δεν έχουν αυτά τα επικίνδυνα υποπροϊόντα.
Παραπομπές:
- R. D. Morris, A. M. Audet, I. F. Angelillo, T. C. Chalmers, and F. Mosteller, “Chlorination, chlorination by-products, and cancer: a meta-analysis.” American Journal of Public Health, vol. 82, no. 7, pp. 955–963, July 1992.
- EC, “98/83/EC of 3 November 1998 on the quality of water intended for human consumption,” Official Journal of the European Communities, vol. 330, no. 5, p. 12, 1998.
- EPA, “National primary drinking water regulations: Disinfectants and disinfection byproducts; final rule,” Federal Register, vol. 63, no. 241, pp. 69 390–69 476, 1998.
- EPA, “Chemical summary of chlorine,” August 1994, Ε749-F-94-010a.
Φράγμα Κούρη – Το φινάλε σε λίγες εβδομάδες… 15/7/2008
Με αφορμή ένα σχόλιο του Δάκη Κυριακίδη, βρήκα κάποια στοιχεία σχετικά με την πόλη θα που θα αντιμετωπίσει πρώτη το μεγαλύτερο πρόβλημα μετά από την εισβολή του 74, της πλήρους εξάρτησης από πηγές νερού πέραν των φραγμάτων. Η Λεμεσός τροφοδοτείται μέχρι σήμερα από 2 φράγματα, του Κούρη και της Γερμασόγιας. Να σημειώσω πως η Λεμεσός θα χρειάστεί από τον Ιούλιο μέχρι το τέλος του χρόνου περίπου 11 ε.κ.μ. Παραθέτω τις περσινές και φετινές χωρητικότητες, σε εκατομμύρια κυβικά μέτρα.
| Κούρης | Γερμασόγιας | |
| 9 Ιουλίου 2007 | 15.52 | 1.98 |
| 28 Ιουλίου 2007 | 14.94 | 1.83 |
| 9 Ιουλίου 2008 | 2.45 | 0.45 |
| 28 Ιουλίου 2008 | 1.402 | 0.075 |
Νομίζω τα σχόλια είναι περιττά. Η Λεμεσός έχει υδατικά αποθέματα με ημερομηνία λήξης. Αυτό θα γίνει κάπου μέσα στους επόμενους μήνες. Το Συμβούλιο Υδατοπρομήθειας Λεμεσού και το Τμήμα Αναπτύξεως Υδάτων γνωρίζουν την κατάσταση, είναι σημαντικό όμως να το αντιληφθούμε και όλοι εμείς.
Ετοιμαζόμαστε να διανύσουμε μια από τις πιο δύσκολες περιόδους της ιστορίας της Κύπρου. Κρατηθείτε…
Φεβρουάριος 2009: Χωρίς νερό στα φράγματα; 12/7/2008
Πόσο νερό υπάρχει άραγε στα κυπριακά φράγματα; Πόση ήταν η μείωση του νερού στα φράγματα; Πότε θα είμαστε πραγματικά χωρίς νερό; Με βάση αυτά τα ερωτήματα, προσπάθησα να κοιτάξω τα απλά δεδομένα που παρέχει το Τμήμα Αναπτύξεως Υδάτων.
Η γραφική παράσταση αποτελείται από δεδομένα που μάζευα τους τελευταίους μήνες από την ιστοσελίδα του ΤΑΥ. Η ουρανιά γραμμή είναι η χωρητικότητα στα φράγματα, και η μπλε ο ρυθμός μείωσης της χωρητικότητας. Τα δεδομένα συλλέγονταν σε μη σταθερή περιοδική βάση. Καταρχάς να τονίσω πως ο ρυθμός μείωσης στα φράγματα εξαρτάται από τις καιρικές συνθήκες, αλλά και από την άντλησή νερού για επεξεργασία.
Πισίνες Χωρίς Σκέπαστρο = Μια Ανοικτή Πληγή του Υδατικού 15/5/2008
Κάθε χρόνο, σύμφωνα με εκτιμήσεις ειδικών, το λιγότερο 800 νέες πισίνες μπαίνουν σε λειτουργία στην Κύπρο, οι οποίες με τη σειρά τους επιβαρύνουν τα ήδη καταπονημένα υδατικά αποθέματα. Οι πισίνες έχουν ένα μερίδιο ευθύνης για το υδατικό πρόβλημα, καθώς για τη λειτουργία τους απαιτούνται τεράστιες ποσότητες νερού, ειδικά όταν δεν παίρνονται κατάλληλα μέτρα εξοικονόμησης. Το γεγονός πως οι περισσότερες πισίνες δεν αποδίδουν κάποιο οικονομικό κέρδος για τον ιδιοκτήτη παρά μόνο ψυχαγωγία, δίδει την αίσθηση της σπατάλης των κοινών αγαθών. Εκτιμάται πως στις ελεύθερες περιοχές πολλές χιλιάδες πισίνες διαφόρων μεγεθών (από αυτές περίπου 650 είναι δημόσιες). Χαρακτηριστικά, μετά από καταμέτρηση από τον Επίτροπο Περιβάλλοντος κ. Χαράλαμπο Θεοπέμπτου, μονάχα στην περιοχή της Τάλας στην Πάφο υπάρχουν 1000 πισίνες (Google Earth).
Η αγορά της πισίνας έχει αυξηθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια, με δεκάδες εταιρίες να δραστηριοποιούνται κυρίως στη Λευκωσία και Πάφο. Πλέον το κόστος μιας μικρής πισίνας είναι προσιτό για αρκετούς καταναλωτές, οι οποίοι την περιλαμβάνουν πλέον στα σχέδια για τα καινούργια σπίτια και εξοχικά. Παράλληλα, σε πολλές περιοχές κτίζονται τουριστικά συμπλέγματα όπου το κάθε σπίτι έχει πισίνα, ανεβάζοντας έτσι την αξία πώλησης της ιδιοκτησίας.
